Początki języka

W 1887 roku Zamenhof wydał pierwsze opracowanie języka międzynarodowego, "Unua Libro" w którym napisał: "Język międzynarodowy, podobnie jak każdy narodowy jest własnością społeczeństwa i autor na zawsze zrzeka się praw do niego." i było to podstawą sukcesu. Po wydaniu pierwszej książki Zamenhof otrzymał wiele listów z propozycjami zmian w gramatyce, wiele sprzecznych ze sobą. Następnie w "Dua Libro" (1888r.) napisał, że "Nie chcę być twórcą języka, tylko jego inicjatorem", co ugruntowało przyszły sukces. Trzeba pamiętać, że w tamtym okresie języki planowe wyrastały jak grzyby po deszczu. Jednak wielu z autorów uważało swój twór jako swoją własność, co na dłuższą metę nie sprawdziło się.

Z początku język nazywał się internacia lingvo lecz po pewnym czasie przybrano za nazwę pseudonim L. Zamenhofa Esperanto (dosł. mający nadzieję).